ผู้คนหลงทางก็ช่างเขา เป็นธุระของเราก็หาไม่

"ที่นั่นริมฝั่งเจ้าพระยา ลมชายโชยมาเวลาค่ำ
ท้องฟ้าเป็นสีมืดดำ ดาวตกเดือนต่ำราตรี
เป็นคืนที่ทุกสิ่งนิ่งหยุด เงียบเชียบทั้งมนุษย์ภูติผี
ดึกแล้วหลับเถิดนะคนดี มืดมิดเช่นนี้จงหลับตา
 ลืมตาก็ไม่เห็นอะไรหรอก ป่วยการจะกลอกลูกตาหา
ปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลา แล้วแต่ดินฟ้าจะพาไป
ผู้คนหลงทางก็ช่างเขา เป็นธุระของเราก็หาไม่
เรียนไปเล่นไปสบายใจ จบแล้วจะได้หางาน
หางานหาเงินเจริญทรัพย์ สินค้าให้จ่ายจับมหาศาล
เกิดมาแล้วชาติหนึ่งพึงสำราญ จะดิ้นรนรำคาญไปไย
ที่นั่นริมฝั่งเจ้าพระยา เป็นคืนที่ทุกวิญญาหลับใหล
หัวใจหยุดเต้นทุกหัวใจ ต้นหญ้าไม้ใบระเนนนอน
มืดฟ้ามืดตามืดสำนึก มืดข้างในลึกลึกเหมือนถูกหลอน
ถ้าฟ้าล่มถล่มทับนาคร ใครเลยจะเดือดร้อนสักคนเดียว....."
จากกรณีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีมติไม่ให้คณะนิติราษฎร์ใช้ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในการรณรงค์มาตรา 112
0